Hikayem öyle tuhaf sayılmaz aslında ya da alışılmadık.. Kim bilir belki bana öyle geliyordur..? Belki de son derece şaşırtıcıdır da ben bizzat başrolde olduğum için artık benim kadar sıradanlaşmıştır, bu hikaye..

“Her şey olmuş”lukla “Hiçbir şey olamamışlık”ın hikayesidir bu. Şöyle ki bir hayat düşünün, sizin adınıza başka birileri karar versin ve sizin hayatınız hiç olmayacak bir anda hiç beklemediğiniz hatta hayal dahi etmediğiniz bir noktaya kaysın.. Bu hikayede başrol benim belki ama inanın bana ne senaryo bana ait ne de yönetmen koltuğunda ben oturuyorum. Ve hatta ben yalnızca tercih etmem istenilen şeyleri tercih ettiğim için hayatımın kararları bana ait sanıyorum. Oysa ki bu durum yalnızca iplerin elimde olduğunu hissetmem için önüme konulmuş boyumca bir ayna!

Hissetmediğim “biri”lerini oynadığım çok olmuştur hayatımda. Olmadığım bir adamı oynamışımdır bazen, bazen ise olmak istediğim adamı. Ama ne olursam olayım olduğum gibi kalabildiğim olmadı nitekim. Çünkü şartlara kolay ve hızlı uyum sağlayabilmek gibi üstün bir beceriye sahibim! Beni aranıza alsanız ne zamandan beridir sizinle olduğumu, beni ne kadar zamandır tanıdığınızı hatırlamazsınız bile. Sanki en başından beri sizinleyimdir, hiç yabancılık çekmezsiniz benim yanımda, benimle birlikte vakit geçirirken. Ve yanınızdan ayrıldığım anda zamanın ve mekanın bize ayrılan kısmını sizinle bırakmışımdır. Başkalarına ayırmam gereken zaman ve mekanlara doğru yola çıkmış, zihnimi, düşüncelerimi, duygularımı o frekansa kaydırmışımdır. Ve belki de bu yüzden herkesle her şey olabilen bir adam oldum. İyi mi kötü mü bilemiyorum, bilebilmeme yardımcı olabilecek kimseyi de tanımıyorum…

İş dünyasında da durum farklı değil, hatta daha çok iş dünyası beni böyle bir adam olmam için zorladı dersem haksızlık etmem. Devletim(!)in haksızlık ettiği onca genç gibi, hayallerini bir çırpıda, bir dakikada karanlığa boğduğu onca “18″lik gibi nasibimi aldım ben de! Ben de akranlarımdan, hayallerime ulaşabilmek için, çok ama çok daha fazla çalışmak ve karşılığında ise hayallerimi sürekli bulunduğum şartlara uyarlamak zorunda bırakıldım! Evet, tam olarak ifade edilmesi gereken mevzu budur: hayallerimi sürekli değiştirmek zorunda kaldım, çünkü şartlar neyi elde etmeme izin veriyorsa ben onun hayalini kurdum, daha fazlasının değil! Elde edemeyeceklerimin değil, elde edebileceklerimin hayallerini kurarak yaşadım, çünkü bana bu şekilde tercih etmem gerektiği dikte edildi! Kendi tercihlerimiz olursa devlet(!) babamız bizi, benim gibileri gözünü kırpmadan bir dakikada karanlığa(!) boğabilirdi ve yaptı da!

Bir dakikalık karanlık eylemlerini hatırlarsınız! Aydınlık bir Türkiye için bir dakikalık karanlık! Hani şu herkesin ışıklarını yakıp söndürdüğü gecelerden, günlerden söz ediyorum! İşte o gecelerde karardı bizim de dünyamız! O gecelerden sonra öğrendik biz hayallerimizin yalnızca bize verilenlerden ibaret olduğunu.. Daha fazlasını isteyemeyeceğimizi.. Kimseye “Neden?” diye soramayacağımızı.. Bugün başkaları çıkıp hesap soruyor belki ama, ne faydası var, kime faydası var?! Benim yitip giden yıllarımın, döktüğüm gözyaşlarının, silip silip baştan kurmaya çalıştığım ama her defasında yerle bir edilen hayallerimin geri getirilme şansı var mı?! Ya da bunu telafi edebilme imkanım… İşte her şey olmuş, ama hiçbir şey olamamışlığın hikayesi böyle başlıyor…

Şimdi ise devletin bana kestiği cezanın faturasını hiç bir şey olamamakla ödüyorum… Gittiğim yerde her şey oldum, hiç bilmediğim işleri öğrendim, çok kısa sürelerde. Çünkü yaşamak, varolmak için kavga etmek zorundaydım ve ettim! Kimini kazandım, kimini kaybettim. Çok insan tanıdım bu sürede, kimini sevdim, kimi beni sevmedi. Projeler de yönettim, satışlar da yaptım, tek kişilik proje ekibi de oldum, hem yöneten hem yönetilen.. Kendi yapacaklarımı planladım çoğu zaman. Kendi öğrenme disiplinimi geliştirdim, belki herkestin yaptığından çok az farklıydı ama ben kendim öğrendim. Başkaları benden fazla herhangi bir şeye sahip değilken benden daha iyi imkanlarda okuyup, öğrenip çalışma imkanları buldular. Ben ise hep tırmaladım, tırnaklarımı kanatarak öğrenmek, çalışmak, varolmak zorundaydım ve elimden gelenin en iyisini yaptım “Do your best!” der ya hani amerikalı, işte öylecesinden bir uğraştı benimki!

İş arıyorum şu sıralarda… Önceliğim Ankara, çünkü yıllardır kahrımı çeken sevgili eşim için önceliğim Ankara. İş ararken hiçbir şeyi gizlemiyorum, neysem oyum, bildiğime biliyorum, bilmediğime öğrenirim diyorum; çünkü öğrenirim, öğrendim daha önce! Pek çok şeyi bilmem gerekiyordu, ben de pek çok şeyi öğrendim, azar azar hepsinden, ama öğrendim. Şimdi ise diyorumki seçtiğim bir kaç tanesini çok iyi öğreneyim, daha iyi öğreneyim, yaptığım şeyi daha iyi yapayım diyorum. Ama başkaları benimle aynı fikirde değil, aynı açıdan bakmıyoruz olaylara. Öğrenebileceğim şeyi ihtiyacım olduğunda öğrenmek varken neden daha öncesinde öğreneyim ki? Ama bilmediğim için suçlanıyorum, sanki öğrenemeyecekmişim gibi yaklaşılıyor ve ben bu durumdan çok rahatsızım! Benim kişisel becerilerim teknik becerilerimin önünde, doğrudur. Ki bu durum bildiğim ve öğrendiğim teknik konularda beni ön plana çıkarıyor. Şöyleki yaptığım işe kendimden çok şey katıyorum, yaklaşımım, duruşum, her şeyimle o yaptığım şey beni yansıtıyor ve pek çok kişi memnun kalıyor. Mühim olan da bu değil mi zaten? Öğrenebiliyor olmak biliyor olmaktan daha önemli değil mi? Eğer değilse bu zamana kadar bildiğim her şeyi yanlış öğrenmişim demektir. Sorun değil, yanlışlarımı kabul eder her şeye yeniden başlarım. Elim, kolum tutuyor, görmüşlüğüm okumuşluğum da var; nitekim hatalarımı kabul edecek kadar erdemli yaşıyorum ya da yaşamaya çalışıyorum elimden geldiğince. Ama küçücük bir şans bile verilmediği sürece nasıl oldurabilir ki insan… Zaten elindeki tüm şanslar tek bir gecede elinden alınmışken…

Etrafımda hep neşeli, keyifli, motivasyonunu hiç yitirmeyen, hayattan tat almasıı bilen insanlar olsun diye uğraşıyorum. Kendinden başkasının da doğruları olabileceğine inanan, o insanları dinleyen, onlara hak veren bir adam olmaya ve böyle insanlarla uzun süreli dostluklar kurabilmek için debeleniyorum. Çünkü etrafımda böyle insanlar olduğunda benim enerjim tükenmeye başladığında onların enerjisi imdadıma yetişiyor ki bu pahabiçilemez bir şey! Bardağın dolu tarafını gören ama boş tarafın da var olduğunu da inkar etmeyen insanlar olsun diye uğraşıyorum. Aldığı her nefesin hakkını verebilen, sahip olmadıklarını kazanmak için sahip olduklarını kaybetmeyecek insanlardan bir duvar örüyorum kendime! Ömrümün sonuna kadar yanımda kalmalarını isteyeceğim, 80. yaş günümü birlikte kutlayabileceğim dostlarım olsun istiyorum. Çok şükür ki etrafımdaki çoğu insan zaten böyle! En azından bu şansımı yitirmeyeyim diye çabalıyorum…

Ve tüm bu çabalamalarımdan sonra ne mi oldu?! Benim yanımda elini omzumdan hiç çekmeyen dostlarım, ailem, eşim ve kızlarımdan başka bir şey kalmadı… Çünkü her şey olmuşken hiçbir şey olamamış bir dönemdeyim ve bu dönemde vereceğim en küçük kararlar kariyer ve aile yaşantıma etki edece; dolayısı ile hayatımın rotası yine değişecek! 14 yıl önce hayallerimi yıkan o karanlık gün ve gecelerden sonra yine yeniden hayatımın rotası değişecek ve karar veren konumunda yine ben oturmuyorum! Çünkü oturmama müsaade edilmiyor! Kim etmiyor diye soracak olsam o kadar çok ne ve kim sıralayabilirim ki! Kim bilir belki de yalnızca kendi beceriksizliğime mazaret uyduruyorumdur! O kadar çok şey olabilmiş ve onca şey becerebilmiş bir adam olarak beceriksiz olduğumu kendime itiraf edebilmek çok zor geliyordur belki de…

Yalnızca bir ben olsam olsam hayatımın içinde, yalnızca bir ben yaşasam şu hayatımı o zaman inan bana bu kadar dert etmem içinde bulunduğum durumu. Ama vermiş olduğum onca söz, sebep olduğum o kadar çok hayal varki şimdi herhangi birinin benim beceriksizliğim yüzünden hüsrana uğrayacak olmasını hazmedemiyorum! Pes etmiyorum, mücadeleden vazgeçmiş değilim, asla! Ama yoruldum…

Her şey olabilmişken, hiçbir şey olamıyor olmak, herhangi bir şey olarak kalamıyor olmak dokunuyor insana… Niye mi yorgunum: işte tam olarak bu yüzden!

Ve niye mi bu kadar rahat yazabildim her şeyi: çünkü kimse bu kadar uzun bir yazıyı sonuna kadar okumayacak, o sebepten…

Fikrin olacak ki Daha iyi nasıl …..? sorusunun cevabını bulabilesin. Bulabilmek için düşünebilesin.. İçinde yaşadığın dünyayı değiştirmek için, bugün bize hasta adam olarak bırakılan dünyayı iyileştirebilmek için…

Fikrin olacak ki Ayakların sağlam basacak. Anlık, günlük keyifler için ayakların yerden kesilmeyecek.. Önceliklerin olacak.. Önceliklerin senden bile önce olacak.. Olacak ki değişesin, gelişesin..

Fikrin olacak ki Yaşamak için bir nedenin olacak. Anı yaşamayacaksın.. Yaşadığın her an sana, etrafına, dünyaya katkı koyacak… Günü kurtarma kaygısı değil, yarına çıkabilme arzusu olacak içinde.. Yitirdin mi içindeki o Ha gayret i zaten kaybettin demektir..

Fikrin olacak ki Yük olmayacaksın kimseye. Ne başkasını sırtında taşıyacaksın, ne başkasının sırtında taşınacaksın.. Hesap vereceğin değil, selam verebileceğin insanlar olacak etrafında… Ardından özlemle bakılan adam olacaksın, konu olan değil konular açan adam olacaksın..

Fikrin olacak ki Yaşlandıkça pişmanlıkların artmayacak Hayatın senden götürdüklerini değil, senin hayata kattıklarını ya’d edeceksin… Son yolculuğuna çıkarken bile yapacak çok şeyin kalacak arkada.. Arkada bıraktıklarının devam ettirebileceği… Giderken gidişin değil bir daha olmayacak oluşun ağlatacak arkanda bıraktıklarını…

Before you install Tomcat you’ll want to make sure that you’ve installed Java. I would assume if you are trying to install Tomcat you’ve already installed java, but if you aren’t sure you can check with the dpkg command like so:

dpkg –get-selections | grep sun-java

This should give you this output if you already installed java:

sun-java6-bin                                   install
sun-java6-jdk                                   install
sun-java6-jre                                   install

If that command has no results, you’ll want to install the latest version with this command:

sudo apt-get install sun-java6-jdk

Installation

Now we’ll download and extract Tomcat from the apache site. You should check to make sure there’s not another version and adjust accordingly.

wget http://apache.hoxt.com/tomcat/tomcat-6/v6.0.14/bin/apache-tomcat-6.0.14.tar.gz

tar xvzf apache-tomcat-6.0.14.tar.gz

The best thing to do is move the tomcat folder to a permanent location. I chose /usr/local/tomcat, but you could move it somewhere else if you wanted to.

sudo mv apache-tomcat-6.0.14 /usr/local/tomcat

Tomcat requires setting the JAVA_HOME variable. The best way to do this is to set it in your .bashrc file. You could also edit your startup.sh file if you so chose.

The better method is editing your .bashrc file and adding the bolded line there. You’ll have to logout of the shell for the change to take effect.

vi ~/.bashrc

Add the following line:

export JAVA_HOME=/usr/lib/jvm/java-6-sun

At this point you can start tomcat by just executing the startup.sh script in the tomcat/bin folder.

Automatic Starting

To make tomcat automatically start when we boot up the computer, you can add a script to make it auto-start and shutdown.

sudo vi /etc/init.d/tomcat

Now paste in the following:

# Tomcat auto-start
#
# description: Auto-starts tomcat
# processname: tomcat
# pidfile: /var/run/tomcat.pid

export JAVA_HOME=/usr/lib/jvm/java-6-sun

case $1 in
start)
sh /usr/local/tomcat/bin/startup.sh
;;
stop)
sh /usr/local/tomcat/bin/shutdown.sh
;;
restart)
sh /usr/local/tomcat/bin/shutdown.sh
sh /usr/local/tomcat/bin/startup.sh
;;
esac
exit 0

You’ll need to make the script executable by running the chmod command:

sudo chmod 755 /etc/init.d/tomcat

The last step is actually linking this script to the startup folders with a symbolic link. Execute these two commands and we should be on our way.

sudo ln -s /etc/init.d/tomcat /etc/rc1.d/K99tomcat
sudo ln -s /etc/init.d/tomcat /etc/rc2.d/S99tomcat

Tomcat should now be fully installed and operational. Enjoy!

Click to view source

Dün kitaplarımı ve KVM’i alır almaz yaptığım ilk iş kitaplarıma sarılmak oldu. Ardından eve gelir gelmez de switch in kurulumunu yapmaya başladım. Mac için ayrıcalıklı olarak ürünleri kullanmaya bayılıyorum. Artık bir ürün alırken üzerinde “Mac Compatible Products” yazıyor mu diye özenle bakıyor ve ardından o meşhur amblemi görüyorsam “Tamam, budur” diyor ve alıyorum.

Apple ürünlerde, nedendir bilmiyorum, kendini kullanıcısı ile bütünleştiren efsunlu bir cazibe var. Apple’ınızı korumak, kollamak, ona aksesuarlar almak ve onunla daha fazla bir arada olmak istiyorsunuz. Kullanmayacak olsanız bile yanınızda taşımak istiyorsunuz, çünkü varlığı size kendinizi iyi hissettiriyor. Her neyse.. Kısacası Apple’ınız, bir yolunu bulup kendisini sevdirmeyi başarabiliyor.

Ben de henüz  bir yılını bile doldurmamış bir Macbook sahibi olarak sevgili MBP mu çok seviyor, onunla çalışmaktan, onunla vakit geçirmekten keyif alıyor haliyle onu koruyor ve kolluyorum. Bu koruma ve kollama çabalarımdan en sonuncusu, normalde her notebook sahibinin genel olarak yaptığı bir şeydir aslında, bir monitor, kablosuz klavye ve mouse ile MCP’i normal çalışma ortamımda kendi klavyesini, monitorunu, kasasını yıpratmadan kullanmak; kıyamıyor insan çok samimi söylüyorum (: Lakin şöyle bir durum söz konusu, bu cihazların bağlı olduğu hali hazırda bir PC’im mevcut ve onu da sıklıkla kullanıyorum. İki bilgisayar, tek bir VGA monitor, bir klavye ve bir mouse u olan ve çalışma masasını ikinici bir ekipman ile doldurmak istemeyen herkes gibi ben de ilk olarak bir KVM alarak bu sorunumu çözmeye karar verdim. Hem her iki bilgisayarımı da kullanabilecek hem de çalışma ortamımda fazladan yer işgal edecek cihazlardan korunmuş olacaktım ve KVM arayışlarına başladım. “Niye arıyorsun abi, her bilgisayarcıda, elektronikçide KVM var git al bi tane!” diyebilirsiniz. Haklısınız. Her yerde KVM var, gidip almak ise çok çok kolay. Tabi PC sahibi iseniz… Bir Apple’ınız varsa önce bir de Mini DVI’dan VGA’ya dönüştüren bir adaptöre ihtiyacınız olacak. Sevgili PUPA APR vakti zamanında bana bir tane hediye etmişti, kendilerine burdan sevgilerimi ve saygılarımı iletiyorum (: Ve tabi alacağınız normal bir KVM üzerinde PS2 bağlantısı yapar rahatlıkla her türlü klavye ve mouse u kullanabilirsiniz. Şanslıyım ki Microsoft’un kablosuz klavye ve mouse setim yadigarlığını yitirmedi, vefakarmış vesselam (: MBP’da PS2 bağlantısı olmadığı için USB bağlantısı olan bir KVM almak zorundaydım. Bu da beni seçeneklerimin azalmasına ve daha zorlu bi arayışa sürükledi. Lakin şöyle de bir durum var(her şey aksine gidiyormuş gibi sanki) Microsoft setimin alıcısında yer alan iki bağlantı kablosunun mouse çıkışı USB klavye çıkışı ise PS2, al bir de burdan yak! Öyle bir KVM switch olmalıydı ki bu PS2 in, USB out olacak. Ya da.. USB in-USB out olacak.. E peki klavyeyi nasıl bağlayacağım?? PS2 to USB converter ile (:  Tamam, dedim o halde USB port KVM almaya karar verdim. Gezdim, sordum, soruşturdum. Tabi Kıbrıs’ta fazla seçeneğiniz yok, bakabileceğiniz belli başlı bir kaç teknoloji firması var. Ve ben bu firmalarda aradığım şeyi bulamadım. Yakın ürünlerin fiyatına da Amazon‘dan iki tane istediğim şeyden kargosu içinde getirebiliyordum. Ve tahmin edebileceğiniz gibi yelkenimi Amazon’a doğru esen rüzgara çevirdim.

İlk iş “USB KVM switch” diye aramak oldu. Bir çok sonuç huzurlamızdaydı. Tabi ben sıkı bir arayış içerisine girdim ve önce görüntüsü düzgün, gözüme hitab edenleri incelemeye başladım. IOGear’ın bir kaç modeli çok hoştu ancak fiyat olarak gözlerimi yaşartıyordu. Belkin’in bir kaç modeliyle ilgilendim ve en sonunda  Belkin F1DG102U Flip 2-Port KVM Switch e aşık oldum.. Ardından fiyat araştırmaları, EBay, Best buy, Circuit City, Hepsiburada, Gittigidiyor,  vesair adresler. Tabi Türkiye sitelerinde bu ürünü bulamadım üzülerek. Diğer adreslerde de fiyat açısından Amazon’dan bir avantaj sağlamıyor hatta daha yüksek oldukları bile oluyordu. Sonuçta Amazon bildiğim güvendiğim ve sık sık alışveriş yaptığım bir adres olmanın avantajlarına da sahip olduğundan sipariş verilmeyi haketti (:Hali hazırda sepetimde bekleyen harikulade 3 adet kitapla beraber bir adet Belkin F1DG102U Flip 2-Port KVM Switch bir adet PS2 to USB ve kitaplarım kargoya verildi. Tabi ki Türkiye’ye değil. İngiltere’de Phd için bulunan değerli bir arkadaşımın adresine kargoladım çünkü Türkiye’ye gönderdiğim de malum kargo ve vergiler ile birlikte astronomik rakamlara ulaşıyor, 24 dolarlık cihaz için 60 dolar kargo vermek çok da aklı selim bir tutum olmaz kanımca. Velhasıl siparşimi verdim ve önce İngiltere’ye ardından yılbaşı için Kıbrıs’a gelecek olan arkadaşımı beklemeye başladım. En sonunda… Kitaplarım ve Belkin’im elime ulaştı.

Tabi alır almaz kuruluma başladım, cihaz süper bir şey, kullanılan malzeme çok kaliteli dokunulası bir malzeme, mat, yumuşak ve sert plastik kullanışmış(softtouch hard case), giriş için iki USB, bir remote control, bir de ses için jag girişi var. Evet yalnızca klavye, mouse ve görüntü değil, sesi de dağıtabiliyor (: Hızla bağlantılarımı yaptım. Gelelim artılarına, eksilerine ve karşılaştığım sorunlara:

Artıları

• MBP’un yıpranmasını engelliyor (:
• Tek bir Monitor, Klavye ve Mouse ile iki bilgisayar rahatlıkla kontrol edebiliyor,
• Remote control u sayesinde KVM i nereye koyduğunuz çok önemli değil kablosu yeterince uzun ve tek tuş hareketi ile bilgisayarlar arasında geçiş yapılabiliyor
• Çok hoş bir görüntüsü var ve özellikle MBP ile tasarımları mükemmel örtüşüyor
• Remote controlün üzerindeki ışık bilgisayara bağlı kablonun üzerindeki vidaların renkleri ile aynı renkte olacak şekilde değişiyor,
• Değişim hızı gerçekten çok iyi daha önce kullandığım KVM’ler arasında çok gelişmiş olanların dışında standart 2/4/8 portlular arasında bu kadar hızlı geçiş yapabilen bir ya da iki tanedir
• MAC uyumlu tabi ki, daha ne olsun (:

Eksileri

• Ben bir eksisini görmedim şu an için, olursa söylerim

Karşılaştığım sorunlar

• İlk etapta Microsoft kablosuz seti normal bir biçimde mouse ve klavyesini bağladım. Yukarıda söylediğim gibi klavyesin PS2 olduğu için PS2 to USB converter ı kullanarak switche bağladım. Ancaaakkk… Klavye çalışmadı, adapter de bi sorun olabileceğini düşündüm doğrudan bilgisayara bağladım ve haklıydım, adaptör bozuktu anca sorun bu değildi.. Bir kaç forum araştırmasının ardından sorunun Microsoft setten kaynaklandığını, alıcının KVM üzerinden bağlanıldığında klavye ve mouse için ayrı kanal segmentlerini kullanamadığını okuduğum ve yalnızca mouse a ait olduğunu düşündüğüm USB girişini switch taktım ve ola! Set çalıştı, bilgisayarları rahatlıkla klavye ve mouse ile kontrol edebiliyorum artık (:
• Şimdi yazacağım sorun KVM’den ziyade MCP ile ilgili bir sorun… Malum çalışırken monitor, klavye ve mouse kullanacağım için MCP’un kapağını(lid) kapattım ve cihaz direk sleep moduna geçti. Mouse ya da klavye ile uyandırma sinyali göndersem de MBP açılıyor ve ardından tekrar sleep moda geçiyordu, kapak açıkken sorun yok bu arada… Ve yine Google amcamız sağolsun, Apple’ında kendi sitesinde okuduğum haliyle sorun şuydu önce MBP’nun lid kapatıldığından sleep moda geçme özelliğini kapattım, şöyle:sudo pmset -a lidwake 0Bu kod lid kapatıldığında bilgisayarın uyku moduna geçmesini önlüyor tabi bu yeterli değil, çünkü henüz benim de çözemediğim bir nedenden ötürü battery modda olduğu zaman kapağı kapattığımda hala uyku moduna geçiyor henüz bu dertten kurtulamadım, zira battery ömrümün tükenmesini istemiyorum!!!

“Yukarıda yazdıklarımı yazmış olmamın hiç bir nedeni yok” demiyeceğim, çünkü var (: En önemli nedeni yaşadığım bu mutluluğu sizlerle paylaşmak istemem ve diğer nedeni de benzer ihtiyaç duyabileceklere bir fikir vermek, zira benim ihtiyacım vardı böyle bir öneriye ve tecrübeye.. Karşılaştığım sorunlarla karşılaşan olursa bu sorunları çözmek için ne kadar az zaman harcasa o kadar mutlu olurum.